De Puchjes worden afgeladen.

De eerste km's op Oostenrijkse bodem.


Naar Strobl, het Techniek-museum, n de eerste feestavond.

Na de heenreis van gisteren, waar we zo'n 12 uur in de auto hadden gezeten, begonnen we deze dag lekker uitgerust, en fris gedouched, aan onze eerste echte dag in Oostenrijk.

En die dag begonnen we met een heerlijk ontbijtje, wat altijd een prima begin is van een nieuwe dag. Tijdens een praatje met onze gastheer/vrouw informeerden we meteen even naar de weersvooruitzichten voor die dag. In de ochtend zouden de wolken geleidelijk optrekken, en zou het goed weer worden. En de dagen erna, zou het zelfs heel erg mooi en warm weer worden, dus dat klonk helemaal niet verkeerd.

Na dat we ontbeten hadden, begonnen we als eerste met het afladen van onze Puchjes, die we gisterenavond gewoon op de aanhanger hadden laten staan. Maar daardoor hadden ze wel een behoorlijke douchebeurt gehad, omdat het tijdens de avond n nacht, best aardig geregend had. Na het afladen gingen we de Puchjes even starten, maar al snel bleek, dat er hier en daar, toch wat water in de carburateur was gekomen, waardoor we wat problemen ondervonden met het aan de praat krijgen van de Puchjes. Maar na het even doorblazen van een enkele sproeier, was het na wat heen en weer rijden, al gauw opgelost, en klonken de bekende klanken van 4 Puchjes tussen de bergen.

Daarna gingen we ons eerste ritje maken, en wel naar het schitterend mooie plaatsje Strobl, gelegen aan de Wolfgangsee. Daar aangekomen parkeerden we onze Puchjes op een brede trap bij het water, en ook hier hadden we meteen al aandacht voor onze Nederlandse Puchjes. Ook maakten we nog even een kort wandelingetje door het plaatsje, waar we meteen van de gelegenheid gebruik maakten, om een paar ansichtkaarten en postzegels te kopen. Heel leuk was ook dat de groene poster van de Schwarzl Club, daar op het plein in een mededelingenbord hing.

De groene Schwarzlclub-poster

Daarna gingen we op weg naar een aan de Wolfgangsee gelegen restaurant, alwaar we genoten van het mooie uitzicht, en van de lekkere warme appeltaart (met ijs en slagroom), en een lekker glaasje Almdudler (mijn favoriete frisdrankje in Oostenrijk.

Ansichtkaart van Strobl

Na een tijdje was het weer tijd om terug te gaan, omdat we om 14.00u in het Technik museum in Bad Ischl moesten zijn, omdat we daar met de heer Gernot Heigl, en zijn vrouw Efi hadden afgesproken. Op de terugweg genoten we net als op de heenweg, weer van de schitterend mooie omgeving. Eenmaal thuis gekomen, zijn we daar heel eventjes gestopt om de cadeautjes op te halen, die Hein voor de heer Gernot Heigl mee had genomen. Daarna reden we door naar Bad Ischl, en omdat de route daar naar toe voor ons niet helemaal duidelijk was aangegeven, reden we op onze Puchjes op een gegeven moment door een lange tunnel. Later hoorden we in het museum, van Bert en Gemma, dat we helemaal nooit door die tunnel hadden mogen rijden. De boete daarvoor was maar liefst 45,- Euro, dus we hebben geluk gehad.

Uitklapfolder van het museum.

Uiteindelijk kwamen we mooi op tijd bij het museum aan, waar de heer Heigl, en zijn vrouw al op ons stonden te wachten. Zij hadden er een reis van zo'n 3 uur voor over om ons daar te ontmoeten. Na met iedereen handen geschud te hebben te hebben, zijn we eerst even gezellig wat gaan drinken bij het restaurant naast het museum. Waarna er over en weer geschenken werden uitgewisseld. Wat later kwamen ook Bert en Gemma op hun Puchjes aanrijden, en na ook hen hartelijk begroet te hebben gingen we wat later met z'n allen een bezoekje brengen aan het Fahrzeug-Technik-Luftfahrt museum. Waar ook twee Puchjes stonden, en verder een paar Puch motoren, en een enkele Puch auto.

Uitklapfolder van het museum.

Omdat we vanavond uiteraard ook naar de begroetingsavond van de Schwarzl Club toe wilden gaan, besloten we om in het restaurant naast het museum te gaan eten. Daardoor zouden we wat meer tijd hebben, om naar Strobl terug te rijden, en konden we ons thuis ook nog even wat opfrissen, om daarna naar de feestavond toe te gaan. Dus toen we gegeten hadden, was het tijd om afscheid te nemen van heer Gernot Heigl,en zijn vrouw Efi. Daarna begonnen we aan de terugreis, en reden we achter Bert en Gemma aan, omdat zij de weg daar wat beter kenden, zodat we niet weer door de tunnel hoefden te rijden.

Schwarzlclub-aankondiging

Toen was het laatste deel van de dag aangebroken, en wel ons bezoek aan de feestavond bij de Oostenrijkse Puchclub. We werden daar echt door iedereen grandioos ontvangen, en dan met name door de mensen die we al kenden van hun bezoek aan Tegelen 7 jaar geleden. Het was er erg gezellig, zeker ook door de levende muziek van de Lindau Musikanten. Wat wil je nog meer, midden tussen gelijk gestemde Puchvrienden, en overal Puchjes om je heen, zowel aan de muur als aan het plafond. We kochten ook nog wat lootjes voor de verloting van de hoofdprijs (een mooie Puch) op zondag.

Schwarzlclub-programma

Na een zr geslaagde avond, gingen we laat op de avond weer richting huis, alwaar we terug konden kijken op een zr geslaagde dag.

Schwarzl Club-Wacht speldje

PS. De naam Schwarzlclub, is een verwijzing naar de Zwarte Oostenrijkse Puchjes.

NB. Je kunt met de muisaanwijzer op de plaatjes gaan staan voor wat extra uitleg.



fotoknop

home